![](uploads/merkez/large/danistay.png)
Özet:
- Hüküm fıkrasında tebliğinden başlayarak otuz gün içinde Danıştayda temyiz edilebileceği belirtilen Mahkemenin ısrar kararının, tebliğ tarihi itibarıyla istifa dilekçesini henüz mahkemeye ibraz etmemiş olan davacı vekiline 18/06/2019 tarihinde söz konusu vekilin istifa dilekçesinin de davacıya 28/6/2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği görülmüştür.
- Davacının yeni vekiline yapılan tebligatın sona eren temyiz süresini ihya etmesine olarak bulunmadığından tebliğ tarihinden itibaren temyiz süresi geçirildikten sonra, 12/10/2019 tarihinde kayda giren dilekçe ile ısrar kararına yöneltilen temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddi gerekmektedir.
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY:
Davacı tarafından verilen özel tüketim vergisine ait düzeltme beyannamesi üzerine kesilen vergi ziyaı cezalarının tahakkuk ettiği halde vadesinde ödenmemesi üzerine tahsili amacıyla 06/08/2015 tarihli ödeme emri düzenlenmiştir.
Anılan ödeme emrinin 2014 yılı Ağustos 1 ve 2. dönemleri özel tüketim vergileri üzerinden %50 oranında kesilen vergi ziyaı cezalarına ilişkin kısmının iptali istemiyle dava açılmıştır.
.... Vergi Mahkemesinin, ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla dava reddedilmiştir.
Davacının temyiz istemini inceleyen Danıştay Yedinci Dairesinin, 18/04/2018 tarih ve E:2016/7985, K:2018/2548 sayılı kararıyla anılan karar bozulmuştur.
Vergi mahkemesi, aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ilk kararında ısrar etmiştir.
Israr kararı davacı şirket vekili Av. ...'a 18/06/2019 tarihinde tebliğ edilmiştir.
Av. ... 21/06/2019 tarihinde kayda giren dilekçesi ile vekillikten istifa etmiş, istifa dilekçesi taraflara tebliğ edilmiştir. Bu tebligatın davacıya 28/6/2019 tarihinde yapıldığı görülmüştür.
Av. ... tarafından dosyaya 03/09/2019 tarihinde vekaletname ibraz edilmiştir.
Mahkemenin ısrar kararı 12/10/2019 tarihinde Av. ...'e yeniden tebliğ edilmiştir.
Av. ... tarafından imzalanan ve 11/11/2019 tarihinde kayda giren dilekçe ile ısrar kararı temyiz edilmiştir.
İLGİLİ MEVZUAT:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 48. maddesinin (6) numaralı temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması halinde kararı veren merciin, temyiz isteminin reddine karar vermesi öngörülmüşse de maddenin (7) numaralı fıkrasında, temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapıldığının dosyanın gönderildiği Danıştayın ilgili dairesi veya kurulunca saptanması hallerinde 6. fıkrada sözü edilen kararın daire veya kurulca kesin olarak verileceği düzenlenmiştir.
İdari Yargılama Usulü Kanununun 6545 sayılı Kanunla değişik 46. maddesinde Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği kurala bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Hüküm fıkrasında tebliğinden başlayarak otuz gün içinde Danıştayda temyiz edilebileceği belirtilen Mahkemenin ısrar kararının, tebliğ tarihi itibarıyla istifa dilekçesini henüz mahkemeye ibraz etmemiş olan davacı vekiline 18/06/2019 tarihinde söz konusu vekilin istifa dilekçesinin de davacıya 28/6/2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği görülmüştür.
Davacının yeni vekiline yapılan tebligatın sona eren temyiz süresini ihya etmesine olarak bulunmadığından tebliğ tarihinden itibaren temyiz süresi geçirildikten sonra, 12/10/2019 tarihinde kayda giren dilekçe ile ısrar kararına yöneltilen temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddi gerekmektedir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-Davacının temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle REDDİNE,
2-Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun ilgili hükümleri ve Kanun'a ek (3) sayılı Tarife uyarınca maktu harç alınmasına,
3-Yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmediğinden, yürütmenin durdurulması istemine yönelik harcın istemi halinde davacıya iadesine, 29/01/2020 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.